^قاصدك

^{قصد دلم كرده زمين}

^{كه دل از حس خدا}

^{از عشق}

^{تهي دارم}

^{و در اين دايره ي هيچ}

^{فرو بگذارم}

^قاصدك

^{مثل تو من هم}

^{خبر از موهبتي دارم}

^{از مهر}

^{از روييدن آهنگ خدا}

^{در مزرعه ي آدم انسان}

^{آنجا كه خشت هم مي فهمد}

^قاصدك

^{آسمان صاف تر از رنگ زمين نيست}

^امروز

^{و هوا سخت گرفته ست}

^{و پر از دود زمين است}

^{گل و گلدان و گل آرایی دوست}

^{شده امروز چو جراحی پوست}

^{!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!}

^{... و امروز}

^{... ، ... و امروز}

^شعرم

^{تمام حرف دلم}

^{می بارد}

^{از وجود ابری که بر سر است}

^{در "روزه سکوت"}

^{گلوی احساسم خشکیده ست}

^{ترک ترک}

^{زخم است}

^{خود بخوان مرا تا به آخر}

^{تا به آخر}

^...

^{تبر در پشت و خنجر}

                                        ^{سينه را بشكافد امروز}

^{- تبر در دست نامردان و}

                                                ^{خنجر دست ياران –}

^{نه در پيشت امان داري}

^{نه در پشت}

^{كه در اين ظلمت شب گونه حتي}

                                                          ^{پيش پا را نيز نتوان ديد}

^{پناهي نيست ،}

                            ^{مي رو}

^{پناهت بس خدا باد}

^{كه ياران نارفيقانند و نامردان}

^{در اين قومي كه بيني}

^{- كه هم كورند و هم كر -}

^{و خورشيد اينچنين بر آسمان مي پاشد از دل گرد خون را}

^{كه اين سان تيره دل ها !}

^{كه انسان اينچنين بي رحم و احساس !}

^{و خورشيد اين زمان آهسته ، آهسته ،}

^{غبار خون گرفته راه را}

^{به پايان مي برد يك برگ دیگر}

                                                         ^{باز ...}

^{کوچیک که بودم}

^{منظر نیگام}

^{پر از آدمای خوب}

^{پر از آدمای بزرگ}

^{آدمای پر از "آواز پر چلچله ها"}

^{نمیدونستم}

^{حسود کیه ، حریص کیه}

^{آدم دل مریض کیه}

^{کوچیک که بودم}

^{منظر نیگام}

^{آدمای بزرگ}

^{بزرگ شدم}

^بزرگ

^{هی بزرگتر}

^{هر چه بزرگتر}

^{بیشتر دیدم}

^{بزرگترای نیگام چقدر کوچیک کوچیکن}

^{پایین بودم}

^{ماست بود}

^{بالا اومدم ، دوغ بود}

^{هر چی شنیدم}

^{دروغ بود}

^{دروغ بود}

^{کلاغه به خونش نرسید}

^{بی بال و پر}

^{پری ساختم}

^{و بالی}

^{به هر زمین}

^{و آسمان}

^{به هر رهگذر}

^{داشتم وبالی}

^{ندیدندم}

^ندیدند

^{دارم چه حالی}

^{گذشتم من}

^گذشت

^{حالی به حالی}

^{بسی دیدم دست خالی}

^{بسی دیدم}

^{از مغز خالی}

^{فرهنگ دیدم}

^{هنگ هنگ}

^{می آمد}

^{از آن سوی آبها}

^سیاست

^{قطار قطار}

^{به قول سهراب ، خالی}

^دیگر

^{حذف می کنم از فیلمنامه خیالم}

^{باران از ابرهای سوار بر باد را}

^{کوچه باغ های دلم}

^{به خشکسالی عادت کرده اند}

^{من اشتباه کردم}

^{که نگاه}

^{از زمین طلب کردم}

^{من اشتباه کردم}

^{در کنج دلم}

^{در آن ازدهام دوست و دشمن}

^{نوری دیدم}

^{مرا می خواند}

^{من از دلم بار بر می دارم}

^{من از خودم می روم}

^{و این}

^{آغاز سفر من است}

^{دیگر همسفر نمی طلبم}

^{طبل بر نمی دارم}

^{نگاه از زمین نمی طلبم}

^{ترانه خوان}

^{به سرزمین باران می روم}

^آیه

^آیه

^{صراط در برابر است}

^{آهای مردم}

^{من از شما بی نیازم}

 ^{کفش هایی از آهن احساس می پوشم}

^{تا نه تیغ هاتان آزارم دهد}

^{نه لطافت تان}

^فریب

^{من خود را یافتم}

^{این آغاز راه است}

^...

^لحظه

^لحظه

^صدا

^{یواش می شود}

^گم

^{در لحظه های نگاهی که نیست}

^{میانه آغوشی}

^{که از زانو نمی خیزد}

^{و بوسه}

^{سردتر از بوسه گاه است}

^...

^{مادر ، مرا مرام رویش بی تو نیست}

^{مادر ، مرا دوام جوشش بی تو نیست}

^{عمری نگاه آسمانی تو ره برد}

^{با من بمان که پای پویش بی تو نیست}

^{دلخسته ام ، به پای چشم تو جان بسته ام}

^{مادر ، مرا کلام گویش بی تو نیست}

^{شب ، روز ، روشنای جود و وجودم تو}

^{با آفتاب هم فروزش بی تو نیست}

^{بگذار و بگذر ای دل}

^{بگذار بگذریم چشم}

^{از این سراچه رنج}

^{از این چراگه دام}

^{بگذار و بگذر ای دل}

^{این دامگه سرای کس نیست}

^{تقدیر هر چه بسته ست}

^{بسته به این شکسته ست}

^{رُسته گیاه زندگانی}

^{زین خاک}

^{یک دم نرَسته ست}

^{بگذار بگذریم چشم}

^{دیگر از این سراچه}

^{دیگر از این چراگه}

^{از خنج و رنج دامگه}

^{این روح و تن}

^{خسته ست}

^{خسته ست}

 ^...

^دگربار

^{و دگربار}

^{بار می شود بر باروی خیالم}

^{سنگینی صخره های بدپیکر فهم های کج نافهمی چند}

^{زخم های بال آمالم}

^{کاش از چله تیرکمان کودکی بود}

^{در پی شادمانه های شیطانی کودکانه}

^{و نه داستان حرص و آز و حسد عاقلان ابله}

_انگار

_{هر چه شاخسارت انبوه تر است}

_{وسعت بیشتری}

_{در معرض حادثه ها داری}

_{هر چه پر و بالت وسیع تر است}

_{اقبال بیشتری نیز}

_{نصیب صیاد تو است}

_{چشم بر نبند}

_{حتی به اوج}

_{حتی با ستبری شاخسار}

_{وسعت نگاهت هر چه بیش}

_{امن تر در پناه تدبیر}

^{باد بیقرار}

^{قرارم ربوده است}

^{بند بند دلم}

^{گره در بند باد}

^{مانده است}

^{به انتظار لطف و لطافت باران}

^{تابستانه ی پر عطش}

^{نقش پر ترک}

^{بر صفحه ی دلم نشانده است}

^{من اما}

^{من اما ای یار}

^{ای تنها ترنم دلنشین روزگار}

^امید

^{به آسمان نگاهم}

^{بذر باران پاشانده است}

^ببین

^ببین

^{ابر پر باران را}

^{که در آستانه ی بارش}

^{به انتظار دعای تو مانده است}

^...

^{راهی زیاد رفته ایم}

^{گاهی ز یاد رفته ایم}

^{در جاده های بی مرور}

^{وز پیچ های بی عبور}

^{استاده ایم و رفته ایم}

^{در سرد و گرم تفته ایم}

^{راهی زیاد رفته ایم}

^{گویی چو باد رفته ایم}

^{در عبور بی مرور}

^{سنگفرش بی غرور}

^{گاه راهوار و تخت}

^{گاه پر نشیب و سخت}

^{هر چه بود یا نبود}

^{همرهی نمود و بود}

^{روزها گذشت و رفت}

^{شب ، به شب نماند و گشت}

^{چرخ گشت و گشت و گشت}

^{روی هشت و هفت و هشت}

^{میهمان چشم من}

^{دوستان و اهرمن}

^{بوستان چشم}

^{خارهای انجمن}

^{فصل فصل زندگی}

^{خاطرات ماندنی}

^{با پیرایه ی پیراهن دلت}

^{پاپیونی ساختی}

^{چه زیبا}

^{بر گردن احساسم}

^{نفهمیدم}

^{چگونه در دلت راه یافتم}

^چگونه

^{در دلم جا ساختی}

^{تا آنگاه}

^{که دامن احساسم لبریز از تو شد}

^{و عطرت}

^{در وجودم جاری}

^{عطری جان افزا که هر لحظه بیش}

^{مستم می کند}

^{مست از عشق تو}

^{در پیرایه ی پر رنگ زمان}

^{بر درگاه خانه بایست}

^پای

^{بی پایپوش مطمئن}

^{بیرون مگذار}

^تیغها

^{پای دلت را می بوسند}

^{هفته اول تا به آخر میرسه}

^{دلتنگی جون رو به لب میاره}

^{هفته دوم ، بیقراری !}

^{از پایان بیقراری تا شروع دلتنگی دوباره}

^{فقط یه هفته مال ماست !}

^وقتی

^{سد نگاه شکسته شد}

^{و کویر دل را}

^{آب صد رنگ آبیاری کرد}

^نرویید

^{جز رنگ و ریا}

^{میشود باز}

^{سد شکسته را تعمیر کرد}

^{و باز}

^{دل به آفتاب سپرد و}

^{برای ماهتاب و چشمک ستارگان}

^{زلال کرد}

^چقدر

^{تنهایی آزارم می دهد}

^انگار

^{پایانیش نیست}

^{نه پایابی}

^{دیگر حتی}

^{نه پایی}

^{سی و شش گذشت}

^{چهل و چهار هم می گذرد}

^{ترسم از پایانیش}

^{که بیش}

^{که نباشم چون پیش}

^هشتاد

^{این دیگر زنگ آخر است}

^{راستی همکلاسی هایم}

^{کدام قبول می شوند ؟}

^{من چه ؟}

^{ترسم از تنهایی شب آخر است}

^{راستی نه ،}

^{شب اول است}

^باز

^...

^امروز

^{دلم حس لطیفی دارد}

^{نیست پیشم}

^ولی

^{مهر حریفی دارد}

^{غربت من}

^{غروب اگر چه هیچش نیست}

^{تا غرب ترین غروب من}

^{مهر غریبی بارد}

^{یک سال}

^{بدین ماه و بدین روز}

^{شش از شهریوری چونان که امروز}

^{آغاز نگاهش به جهان بوده ست}

^{سال هم امسال}

^{چه زود}

^{باز به نیمه نزدیک شد}

^باز

^{به ناز}

^{به ساز دیرینه نزدیک شد}

^{امروز ، روز تولد عشقم عاطیشکایم ، همسرم است !}    

^{در آغوش رخت مهتاب روشن}

^{در انوار نگاهت آب روشن}

^{تو را هر "قدر" سر تا پای جوشن}

^{در اندام کلامت خواب روشن}

^{"رویش دوباره بهار قرآن مبارک باد !"}

^{التماس دعا !}

^درودی

^{و بدرودی}

^{در این میانه}

^{دو رودی در جریان}

^{گهی آرام و گه طغیان}

^{هر یک}

^{غم و شادی}

^{زندگی این است}

^{در گذر}

^{از لحظه های مدام}

^{از فصول}

^{از تولد تا افول}

^{زمین بر آسمان دستی هوا کرد}

^{خدا را از درون خود صدا کرد}

^{خدا لبخند زد ، خورشید بارید}

^{اجابت با گلی از مصطفی (ص) کرد}

^{"میلاد قائم آل محمد ، مهدی موعود (عج) مبارک باد !"}

^{آب به رو بکش}

^{آبرو بکش}

^{ز سر}

^{درون دل}

^{باد بی آبرو}

^{آبله رو}

^{می دود به کوچه ها}

^{می دود به خانه ها}

^آب

^{به رو بکش}

^{در تمام ناتمام تو}

^{واژه ها چرا تمام میشود؟}

^{نگاه کن}

^{بر تمام راه}

^{به ناتمام راه}

^{هر آنچه دیده آیدت}

^{کلام میشود}

^{اگر می جویی}

^{تصویری حتی}

^{از من}

^{از من واقعی من}

^{در واژه واژه ترانه هایم}

^{در خلوت بین دو خلاء}

^{میانه ی بودن و نبودن}

^{در ازدهام گذرگاهی طاقت فرسا}

^{- به زعم من -}

^{می یابیم}

^عیدانه

^{دانه دانه}

^{برچیند از ترانه ی بعثت}

^{کبوتر دلمان}

^{دردانه باوری}

^{باور بدار}

^{باروی آسایه و امان}

^{در دو جهان}

^{با محمد و آل محمد (ص) است}

^{"عید مبعث مبارک باد !"}

^{سرد است}

^{میانه ی بودن و نبودن}

^{درد است}

^{در فسون نگاه دست نیافتنی}

^{زرد است}

^{روح فسرده بر آوار تنی بی دل}

^{مرد است}

^{بر زورق گرفتار به طوفان و تلاطم}

^{در گذر است}

^زندگی

^هنوز

^...